Teatr Polskiego Radia

"Apolinaria"
Henryk Rozen

Reżyseria: Henryk Rozen
Emisja: 2011-02-09

Średnia ocena: 2.33
Oddanych glosów: 3
Tagi:

Leon Charewicz

1951 -
(Fiodor Dostojewski)

Joanna Trzepiecińska

1965 -
(Apolinaria Susłowa)

Grzegorz Kwiecień

1986 -
(Salvator)

Justyna Bielecka

Edytuj
(Siostra Nadieżda)

Iwona Katarzyna Pawlak

1963 -
(Hrabina)

Jan Jurewicz

1954 -
(Urzędnik Pan I)

Włodzimierz Press

1939 -
(Sędzia)

Artur Janusiak

1971 -
(Świadek I Wołodia)

Andrzej Niemirski

1962 -
(Agent Lokaj)

Adam Biedrzycki

1968 -
(Policjant Krupier)

Jacek Król

1973 -
(car Mikołaj I Pan II)

Inne słuchowiska tego samego autora:

TPR
7 obrazów stimmungowych w stylu monachijskim z życia Adama Chmielowskiego
TPR
Biografia Henryka Ibsena
TPR
Julek – słuchowisko o Julianie Tuwimie
TPR
Powołanie
TPR
Rok chińskiego smoka
TPR
Zięciu

mastier1929
2011-02-15 14:01

download (link dostępny po zalogowaniu)

Reżyseria - Henryk Rozen, realizacja akustyczna - Tomasz Perkowski, opracowanie muzyczne - Tomasz Obertyn.

Obsada: Fiodor Dostojewski – Leon Charewicz, Apolinaria Susłowa – Joanna Trzepiecińska, Salvator – Grzegorz Kwiecień, Siostra Nadieżda – Justyna Bielecka, Hrabina – Iwona Pawlak, Głosy: Jan Jurewicz (Urzędnik , Pan I), Włodzimierz Press (Sędzia), Artur Janusiak (Świadek I, Wołodia), Andrzej Niemirski (Agent, Lokaj), Adam Biedrzycki (Policjant, Krupier), Jacek Król (car Mikołaj I, Pan II)

http://www.polskieradio.pl/7/686/Artykul/309205,Teatr-Polskiego-Radia-w-Jedynce-Apolinaria

kagraz66
2014-01-05 20:38

W 130. rocznicę śmierci Fiodora Dostojewskiego (1821-1881), bodaj najwybitniejszego powieściopisarza w historii literatury nie tylko rosyjskiej, ale i światowej, Teatr Polskiego Radia przedstawi słuchowisko Henryka Rozena, o burzliwym romansie pisarza z młodziutką Apolinarią Susłową (1839-1918), jedną z pierwszych w Rosji studentek uniwersytetu.

Apolinaria znajomość z Dostojewskim zawarła w 1862 roku, gdy jako młoda dziewczyna próbowała swych sił na niwie literackiej, przynosząc do redakcji wydawanego przez pisarza czasopisma "Wriemia" swoje opowiadania. Między pisarzem i młodą autorką zawiązała się nić sympatii, która przerodziła się w krótkim czasie w burzliwą, lecz skrzętnie skrywaną miłość. Dostojewski był bowiem człowiekiem żonatym (w 1857 roku na zesłaniu w Semipałatyńsku poślubił wdowę po sekretarzu kolegialnym Marię Dmitriewnę Isajewą), w dodatku żona jego cierpiała na nieuleczalną w owym czasie gruźlicę, o separacji czy rozwodzie nie mogło więc być mowy.

Po śmierci Marii Dostojewskiej, w roku 1864, Dostojewski zaproponował Susłowej małżeństwo, lecz ta urażona tym, że nie rzucił dla niej żony, odmówiła. Susłowa stała się prototypem licznych postaci w utworach Dostojewskiego (m.in. Poliny w „Graczu”, Nastazji Filipowny w „Idiocie”, Katarzyny Iwanowny w „Braciach Karamazow”). W roku 1863 podróżowała wspólnie z Dostojewskim po Europie. Definitywne zerwanie między nimi nastąpiło w roku 1866.

 

Dodaj link/komentarz...

Użytkownik: Data dodania:
Link do pobrania:
Komentarz:

Historia ostatnich odwiedzin: