Dziś u BOŃCZY w tzw. Wieczorze Literackim

Dywizjon 303

Cykl: Teatr Klasyki dla Młodzieży

Realizacja: 1978

Gatunek: Proza

Premiera: 15.10.1978

Autor: Arkady Fiedler

Reżyseria: Marek Kulesza

Obsada: Zbigniew Zapasiewicz (narrator), Stanisław Zaczyk (kapitan Witold Urbanowicz), Stanisław Mikulski (kapitan Witold Żyborski), Krzysztof Kolberger (porucznik Mirosław Ferić), Henryk Talar (porucznik Ludwik Paszkiewicz), Krzysztof Chamiec (podporucznik Kazimierz Daszewski „Długi Joe”), Emilian Kamiński (podporucznik Jan Zumbach), Adam Ferency (podporucznik Tolo Łokuciewski), Marian Opania (sierżant Stefan Karubin), Joachim Lamża (sierżant Josef Frantiśek), Magdalena Celówna (głos w radiu), Anna Tokarczyk (głos w radiu)

Polska realizacja ekranowa: Film (prem. 2018 - jako "Dywizjon 303. Historia prawdziwa")

reżyseria - Sławomir Pietrzykowski
realizacja akustyczna - Andrzej Złomski

Obsada
Chłopiec - Michał Bielawski, Artur Pontek
Pan w balii - Jerzy Bończak, Jacek Jarosz, Bogdan Niewinowski,Jerzy Tkaczyk
Zenek, sąsiad - Cezary Julski
Sąsiad z pierwszego piętra - Roman Kłosowski
Mama - Ewa Milde-Prus

Z pozdrowieniami dla Truffli33, wielbicielki Radia Dzieciom.

Dziękuję. Istnieje jeszcze inne podobne słuchowisko MATKA SŁOŃCA z identyczną obsadą.

Włącza się słuchowisko "Lelewel"

Inspektor Morski czyli polski Columbo z notesikiem, starym autem i logiczną dociekliwością

Tekst i reżyseria: Agata Koss-Dybała

Realizacja akustyczna: Piotr Król

Premiera: 24 marca  2026

Obsada: Jarosław Zoń, Mirella Rogoza-Biel, Tomasz Bielawiec, Mateusz Nowak, Kacper Kubiec, Magdalena Zabel, Józef Szopiński, Magdalena Fijałkowska, Michał Kostecki

Zaczarowana Skrzynka - Baśń Cygańska

Opowieść o tym, jak powstały skrzypce.

Autor adaptacji: Elżbieta Bussold

Narrator – Mieczysław Czechowicz
Tekst – Elżbieta Bussold
Bachtało – Andrzej Seweryn
Matka Cyganka – Anna Seniuk
Król Lasu, Borsuk – Andrzej Stockinger
Matuja – Zofia Rysiówna

Reżyseria – Jan Zelnik
Muzyka - Władysław Słowiński
Reżyser nagrania - Zofia Gajewska
Operator dźwięku - Janina Słotwińska
Wykonanie – Zespół Instrumentalny Pod Dyrekcją Władysława Słowińskiego
Skrzypce solo – Panajot Bojadżijew

Wydania: Polskie Nagrania Muza — około 1976 r., późniejsze wznowienia około 1982–1985.

oj jak by sie posluchalo Celińskiej - Vidy w ,, Pisane na wodzie", tasmy chyba juz zgnily w archiwum instytucji , ktorej za nic nie przepraszam

Jeszcze wspominając panią Stasię Celińską...

Okapi

Realizacja: 1996, PR Warszawa

Premiera: 16.11.1996

Gatunek: Dramat

Autor: Stanisław Grochowiak

Adaptacja i Reżyseria: Jan Warenycia

Reżyseria dźwięku: Andrzej Złomski

Opracowanie muzyczne: Marian Szałkowski

Obsada: Krzysztof Gosztyła (Zapowiadający), Stanisława Celińska (Okapi), Jerzy Kamas (Anton), Wojciech Wysocki (Trot), Artur Barciś (Fifi), Arkadiusz Bazak (Jaksa Zakapiorek)

Polska realizacja ekranowa: Teatr TV (prem. 1980)

Dziękuję.

Obsada słuchowiska:

Ignacy Gogolewski – Joachim Lelewel

Gustaw Holoubek – Książę Adam Czartoryski

Ewa Kania – Narratorka

Zofia Małynicz – Księżna Sapieżyna

Danuta Szaflarska – Pani Falkowska

Joanna Sobieska – Ludwika Szczaniecka

Edmund Fetting – Wincenty Niemojowski

Ryszard Dembiński – Zygmunt Maciejewski

Krzysztof Kumor – Stanisław Barykowski

Krzysztof Wieczorek – Teofil Morawski

Mirosław Konarowski – Zdzisław Zamojski

Zdzisław Tobiasz – Druziewicz

Adam Ferency – Nieznajomy

Jan Kulczycki Ryszard Nadrowski Tomasz Marzecki

Na przypadajacą dziś rocznicę śmierci Ignacego Gogolewskiego.

Pójdzie w świat....

Brawo!!!

Dzięki Serdeczne

jak to powiedzial Tancredi ,,Jeśli chcemy, by wszystko pozostało tak, jak jest, wszystko się musi zmienić'

Nieodżałowana...

Uśmiechnij się, jutro będzie lepiej.

Polecam odsłuchać (nie jeden raz) - Ákos Kertész - "Szklana klatka" z fenomenalną Stanisławą Celińską i równie wybitnym Romanem Wilhelmim. Raz usłyszane zapada głęboko w pamięć, a może nawet głębiej.

Serdeczne dzięki Remasterze!

odeszła kolejna z ostatnich , ostatnich z wielkich, na szczęście nie ostatnia ale każda taka strata jest kolejnych kamykiem do zamkniecia pewnej wspaniałej epoki kultury polskiej , ktora miala minimalne szanse rozwoju w epoce lat słusznie minionych ale może dlatego tak wysoko się wykreowała.

To bardzo smutny dzień dla polskiej kultury... 

Bardzo smutna wiadomość. Odeszła jedna z najwybitniejszych polskich aktorek i wokalistek — Stanisława Celińska. Wyjątkowo ten tekst pożegnalny zacznę od osobistego wspomnienia. Pani Stasia była pierwszą aktorką, która udzieliła mi wywiadu do książki o Teatrze Polskiego Radia. Rozmawialiśmy 18 września 2025 r. Aktorkę charakteryzował tubalny głos, który z biegiem lat wybrzmiewał jeszcze mocniej. Świetnie rozgrywała sceniczny element zaskoczenia i nagłe zmiany nastrojów swoich bohaterek. Była znakomitą aktorką dramatyczną, obdarzoną jednocześnie dużą vis comica. W rozmowie ze mną wspominała, że bardzo lubiła swoją rolę Maszy w telewizyjnym „Żywym trupie”. Była to zresztą jej druga rola w Teatrze Telewizji — zadebiutowała tam jako Melibea w „Celestynie”. W telewizji pojawiła się jednak znacznie wcześniej. Jeszcze podczas studiów, niewymieniona w napisach, wystąpiła wraz z koleżankami i kolegami z roku w widowisku muzycznym „3 razy młodość”. Później występowała zarówno na scenie dramatycznej, jak i muzycznej. Spośród wielu ról stworzonych w Teatrze Telewizji warto pamiętać przede wszystkim o: „Weselu” — z fenomenalną Rachelą, „Ślubach panieńskich”, „Intrydze i miłości”, „Sławie i chwale”, „Moście”, „Szalonej Grecie”, „Przedstawieniu Hamleta we wsi Głucha Dolna”, „Babie-Dziwo”, „Czwartej siostrze” czy „Branczu”.Kto raz obejrzał telewizyjne „Strach i nędzę III Rzeszy”, nigdy nie zapomni songów w jej wykonaniu — tak silne wrażenie robiły jej interpretacje. Od chwili, gdy dotarła do mnie wiadomość o jej śmierci, brzmi mi w uszach „Uśmiechnij się”, wykonywane przez nią przed laty na estradzie. Występowała w wielu warszawskich teatrach, m.in. we Współczesnym, Dramatycznym, Studio i Rozmaitościach. Za role we „Wcześniaku”, „Oczyszczonych” czy „Kabarecie warszawskim” otrzymała liczne nagrody. Uhonorowano ją również wyróżnieniami podsumowującymi całokształt dorobku — m.in. Nagrodą im. Ireny Solskiej oraz Wielkim Splendorem za dokonania radiowe. W Teatrze Polskiego Radia przez wiele lat była jedną z najważniejszych aktorek. Zadebiutowała jako Karioka w „Gangu Tolka Banana”. Później wystąpiła m.in. w:„Sposobie na Alcybiadesa”, „Emancypantkach”, „Agnieszce, córce Kolumba”,„Sygnale dla białej orchidei”, „Lekcji poloneza”, „Chłopach” — jako Jagna, „Srebrnych orłach” — jako Teodora Stefania, „Operze za trzy grosze”, „Dziadach”,„Huraganie”,„Tajemniczym ogrodzie”, „Ogniem i mieczem” — jako kniahini czy „Procesie”. Łącznie wystąpiła w co najmniej 400 słuchowiskach. Była również bardzo cenioną i lubianą aktorką filmową. Na duży ekran weszła przebojowo — główną rolą w „Krajobrazie po bitwie” Andrzeja Wajdy. Później wystąpiła m.in. w:„Nie ma róży bez ognia”,„ Zaklętych rewirach”, „Nocach i dniach”, „Pannach z Wilka”, „Alternatywach 4”,„Szczęśliwym brzegu”, „Zmiennikach”, „Strasznym śnie Dzidziusia Górkiewicza”, „Dwóch księżycach”, „Sławie i chwale”, „Pieniądze to nie wszystko”, „Bulionerach”, „Mamuśkach” czy „Katyniu”. Miała 79 lat. Pamiętajmy o Stasi.

Swietna w ,, Nie ma roży bez ognia"